Początek roku to moment, w którym rynek pracy zaczyna mówić prawdę. Po sezonowych rekrutacjach, grudniowych przyjęciach „na chwilę” i zamykaniu budżetów firmy wracają do planowania na serio. Dla Zachodniopomorskiego ten barometr jest wyjątkowo czytelny: z jednej strony rośnie bezrobocie i dramatycznie kurczy się liczba ofert, z drugiej – pracodawcy deklarują poprawę nastrojów i ostrożny optymizm na kolejny kwartał.
Wojewódzki Urząd Pracy opublikował KALEJDOSKOP ZACHODNIOPOMORSKIEGO RYNKU PRACY.
Według danych, w listopadzie 2025 roku stopa bezrobocia rejestrowanego w województwie zachodniopomorskim wyniosła 7,5%, podczas gdy średnia dla Polski to 5,6%. To różnica niemal 2 punktów procentowych, która pokazuje, że województwo nadal odstaje od krajowej średniej i pozostaje jednym z bardziej wrażliwych rynków pracy w Polsce.
Za procentami stoją konkretne osoby. Na koniec listopada 2025 roku w rejestrach bezrobotnych było 44 149 mieszkańców regionu, podczas gdy rok wcześniej – w listopadzie 2024 – liczba ta wynosiła 39 156. Oznacza to wzrost o 4 993 osoby w ciągu 12 miesięcy. W tej grupie wzrosła również liczba bezrobotnych kobiet: z 21 071 do 22 640. Zwiększyła się też liczba bezrobotnych mieszkających na wsi – z 16 452 do 17 851.
Nieco wzrosła również liczba osób z prawem do zasiłku: z 5 714 w listopadzie 2024 do 6 021 w listopadzie 2025. To ważna informacja, bo pokazuje, że część osób tracących pracę ma za sobą formalne zatrudnienie, a więc nie jest to wyłącznie problem osób wykluczonych czy długotrwale bezrobotnych. To rynek, który przepuszcza ludzi przez zatrudnienie i bezrobocie, ale nie zawsze daje im stabilne zatrudnienie na dłużej.
Najbardziej alarmujący sygnał płynie jednak z ofert pracy. W listopadzie 2024 roku do urzędów zgłoszono aż 4 802 wolne miejsca pracy i miejsca aktywizacji zawodowej. W listopadzie 2025 było ich już tylko 1 102. To spadek o 3 700 ofert w skali roku, czyli gwałtowne ograniczenie oficjalnie dostępnych możliwości wejścia na rynek pracy.
Równie mocno widać to w liczbie miejsc dostępnych „na koniec miesiąca”, a więc realnie pozostających w obiegu. Pod koniec listopada 2024 w systemie było 2 697 wolnych miejsc, a pod koniec listopada 2025 już tylko 1 316. Czyli prawie o połowę mniej.
W konsekwencji pogorszył się wskaźnik, który najlepiej opisuje to, co dzieje się z konkurencją o jedno stanowisko. W listopadzie 2024 na jedno wolne miejsce pracy przypadało średnio 15 bezrobotnych. W listopadzie 2025 – już 34 bezrobotnych na jedno miejsce. Innymi słowy: znalezienie pracy stało się statystycznie ponad dwa razy trudniejsze niż rok temu, bo na jedną szansę przypada znacznie więcej osób.
To szczególnie istotne w kontekście tego, jak rynek wygląda na co dzień. Bo nawet jeśli liczba podjęć pracy w miesiącu pozostaje podobna, nie oznacza to poprawy sytuacji. W listopadzie 2024 pracę podjęło 2 778 osób, a w listopadzie 2025 – 2 680. Spadek nie jest ogromny, ale zestawienie tego z dramatycznie mniejszą liczbą ofert pokazuje możliwy mechanizm: praca wciąż jest podejmowana, ale coraz częściej odbywa się to poza oficjalnym kanałem zgłoszeń lub w ramach rotacji w tych samych sektorach.
Warto pamiętać, że Zachodniopomorskie to rynek silnie zróżnicowany lokalnie. W danych widać różnice między powiatami – niektóre notują większe zmiany stopy bezrobocia niż inne. To oznacza, że województwo nie jest jednolitym organizmem. Szczecin, Koszalin czy Świnoujście funkcjonują inaczej niż powiaty o mniejszym zapleczu gospodarczym, gdzie rynek pracy reaguje szybciej na wahania sezonowe i ograniczoną liczbę dużych pracodawców.
Jednocześnie w tym samym obrazie pojawia się nieoczywista kontrastowa informacja: pracodawcy deklarują poprawę nastrojów zatrudnieniowych na pierwszy kwartał 2026 roku. W badaniu obejmującym 1209 firm z regionu, 13% pracodawców przewiduje zwiększenie zatrudnienia, 9% planuje redukcję etatów, a 71% nie zamierza wprowadzać zmian. Dodatkowe 7% nie potrafiło określić, co wydarzy się w ciągu najbliższych trzech miesięcy. To ważne, bo pokazuje, że dominują dwie postawy: stabilizacja oraz ostrożne myślenie o rozwoju.
Dane z powiatów
Patrząc na mapę stopy bezrobocia rejestrowanego w powiatach w listopadzie 2025, widać bardzo wyraźnie, że Zachodniopomorskie nie jest jednym rynkiem pracy, tylko zlepkiem kilku zupełnie różnych rzeczywistości. Największy wzrost odnotowano w powiecie białogardzkim (17,0%), co jest sygnałem dużego problemu na lokalnym rynku pracy. Wysokie bezrobocie widać też w choszczeńskim (15,9%), sławieńskim (15,1%), łobeskim (14,9%) oraz świdwińskim (14,3%) – a więc w powiatach, gdzie struktura gospodarki jest bardziej wrażliwa, a alternatyw dla pracy jest mniej niż w dużych ośrodkach. Problem dotknął również powiat kamieński (13,7%) i szczecinecki (13,9%), a także drawski (12,5%) i pyrzycki (11,1%), co pokazuje, że kłopot nie ogranicza się do jednej części regionu, tylko rozlewa się szeroko na obszary peryferyjne. Jednocześnie mapa ujawnia powiaty, które w tym samym czasie utrzymały względną stabilność: kołobrzeski (3,4%) oraz policki (4,0%), a także duże miasta i ich otoczenie, gdzie wzrosty są niższe – Szczecin (4,0%), Koszalin (5,4%), Świnoujście (5,1%) i goleniowski (5,2%). To ważny wniosek: tam, gdzie jest więcej miejsc pracy, większa rotacja i silniejsze zaplecze gospodarcze, rynek potrafi amortyzować wstrząsy. Natomiast w powiatach o mniejszej liczbie dużych pracodawców i większej zależności od sezonu oraz kilku dominujących branż, bezrobocie rośnie szybciej i mocniej „zostaje” w rejestrach. W efekcie zachodniopomorski problem bezrobocia coraz częściej ma dziś charakter terytorialny: nie chodzi o to, że „w regionie nie ma pracy”, ale o to, że w wielu powiatach nie ma jej wystarczająco dużo, aby utrzymać równowagę między liczbą osób szukających zatrudnienia a liczbą realnych ofert.
